درحالی که دیدگانشان از شدت ترس فرو افتاده، خواری و ذلت آنان را می پوشاند. این همان روزی است که همواره وعده داده می شدند.

وحشت بر چشمانشان مستولى شده و به خوارى افتاده اند اين است همان روزى كه آنها را وعده داده بودند.

در حالى كه ديدگانشان هراسان فرو افتاده، ذلت آنها را فرو گيرد. اين همان روزى است كه به آن وعده داده مى شدند

ديدگانشان فرو افتاده، غبار مذل ت آنان را فرو گرفته است. اين است همان روزى كه به ايشان وعده داده مى شد.

در حالی که چشمهاشان (از هول و وحشت قیامت) به خواری فرو افتاده و ذل ت (کفر و عصیان) بر آنها احاطه کرده، این همان روزی است که به آنها وعده می دادند.

در حالی که چشمانشان (از هول و هراس) به زیر افتاده است، و خواری و پستی ایشان را فرو گرفته است. (بدیشان گفته می شود ) این همان روزی است که به شما وعده داده می شد. خ اش ع ة أ ب ص ار ه م ت ر ه ق ه م ذ ل ة (نگا قلم 43).

دیدگانشان از ترس فرو افتاده باشد، غبار خفت و خواری بر رخسارشان نشسته، این همان روزی است که به آنان وعده داده بودند

در حالی که چشمهایشان از شرم و وحشت به زیر افتاده، و پرده ای از ذل ت و خواری آنها را پوشانده است! این همان روزی است که به آنها وعده داده می شد!

سرافکنده است دیدگانشان فراگیردشان خواری این است روزی که بودند وعده داده می شدند

در حالى كه ديدگانشان از ترس فروشده، خوارى و زبونى آنها را فروگرفته است اين است آن روزى كه وعده داده مى شدند.

حال آنکه دیدگانشان (از ترس) فرو هشته، خواری فراگیرشان می گردد. این (همان) روزی است (که) وعده داده می شده اند.

تا هنگامی که دری از عذابی سخت به روی آنان بگشاییم، ناگهان در آن حال از همه چیز مأیوس و نومید می شوند

تا آنگاه كه درى از عذاب سخت بر رويشان گشوديم، چنان كه از همه جا نوميد گشتند.

تا وقتى كه درى از عذاب سخت به رويشان مى گشاييم، كه به ناگاه از همه جا قطع اميد كنند

تا وقتى كه درى از عذاب دردناك بر آنان گشوديم، بناگاه ايشان در آن حال نوميد شدند.

تا آنکه بر آنها دری از بلا و عذاب سخت گشودیم که دیگر ناگاه در آن عذاب (از هر سو) نومید شدند.

تا آنکه بر آنان دری از عذاب سخت گشودیم، آنگاه بود که نومید شدند

(این وضع همچنان ادامه می یابد) تا زمانی که دری از عذاب شدید به روی آنان بگشاییم، (و چنان گرفتار می شوند که) ناگهان بکل ی مأیوس گردند.

تا گاهی که برگشودیم بر ایشان دری را دارای عذابی سخت ناگهان ایشانند در آن سراسیمه یا نومیدان

تا هنگامى كه درى از عذاب سخت بر آنها بگشوديم، آنگاه در آن

تا هنگامی که دری دارای عذابی سخت بر آنان گشودیم. ناگهان ایشان در آن (حال) نومید و بسی اندوهگینند .

اما در لحظه بعدي، زماني که هنوز زل زده بود او بيمناک و وحشت زده شد و گريه کنان با صدايي بلند براستي اين خودش زندگيست

و خدا را از آنچه ستمکاران انجام می دهند، بی خبر مپندار مسلما کیفر آنان را برای روزی که چشم ها در آن خیره می شود، به تأخیر می اندازد.

و مپندار كه خدا از كردار ستمكاران غافل است. عذابشان را تا آن روز كه چشمها در آن خيره مى ماند، به تاخير مى افكند.

و مپندار كه خدا از آنچه ستمكاران مى كنند غافل است جز اين نيست كه آنها را براى روزى كه چشم ها در آن خيره مى شود مهلت مى دهد

و خدا را از آنچه ستمكاران مى كنند غافل مپندار. جز اين نيست كه كيفر آنان را براى روزى به تأخير مى اندازد كه چشمها در آن خيره مى شود.

و (ای رسول ما) هرگز مپندار که خدا از کردار ستمکاران غافل است، بلکه (کیفر) ظالمان را به تأخیر می افکند تا آن روزی که چشمها (یشان) در آن روز خیره و حیران است.

و خداوند را از آنچه ستمکاران مشرک می کنند، غافل مپندار، جز این نیست که حساب آنان را تا روزی که دیدگان در آن خیره شود، واپس می اندازد

و خدا را از آنچه ستمکاران می کنند هرگز غافل مپندار. جز این نیست که (کیفر) آنان را برای روزی واپس می اندازد که چشم ها در آن (روز) خیره می شوند.

گمان مبر که خدا، از آنچه ظالمان انجام می دهند، غافل است! (نه، بلکه کیفر) آنها را برای روزی تأخیر انداخته است که چشمها در آن (به خاطر ترس و وحشت) از حرکت بازمی ایستد...

و مپندار البت ه خدا را غافل از آنچه می کنند ستمگران جز این نیست که پس اندازدشان برای روزی که در آن بازمانند از گردش دیدگان

و خداى را از آنچه ستمكاران مى كنند غافل مپندار، همانا كيفر آنان را واپس مى دارد براى روزى كه در آن، چشمها ى كافران و ستمگران از حيرت و سراسيمگى خيره بماند،